Holy Island

Wel een eiland, geen eiland?

Holy Island, oftewel Lindisfarne, ligt voor de kust vlakbij Haggerston. het eiland wordt door een lange smalle strook land verbonden met het vasteland. Bij vloed wordt deze strook land door het water van de Noordzee overspoeld, zodat je alleen bij eb het eiland op kan. Door de getijdentabel goed te bestuderen weet je wat de veilige tijden zijn om het eiland op en af te rijden. Dit is belangrijk, want het water komt snel op en voor je het weet ben je omsloten door water. Je hebt dan nog maar één vluchtweg, een hut op hoge palen waar je kan schuilen tot het weer eb wordt. Ben je met de auto dan heb je pech, want die ben je kwijt.

Maar wij zijn goed op de hoogte van het tij en gaan op tijd het eiland op. De weg is nog nat en soms glibberig vanwege het zeewier wat achter blijft. We parkeren onze auto op een parkeerterrein even buiten het dorpje en beginnen daar onze wandeling rond het eiland. We lopen eerst naar de ruïne van het klooster van Lindisfarne uit de 11de-eeuw. Een aantal fraaie bogen zijn nog zichtbaar op het verder vlakke eiland. In de verte zien we al de rotspunt waar het kasteel van Lindisfarne op staat. Er is zojuist een filmploeg opnamen aan het maken. Op dit vroege uur verwachten ze duidelijk nog geen toeristen. We gaan weer verder en steken via een smal spoor het eiland over naar Castlehead Rock. Links en rechts van het pad groeien wilde planten zoals het slangekruid of wilde orchideeën. Steeds zien we het kasteel, bovenop de Beblowe Crag, boven alles uitsteken. Bij Castlehead Rock vind je nog resten van kalksteengroeven, welke in vroege tijden de grootste bron van inkomsten voor de eilandbewoners was.

Na een deel over het strand gelopen te hebben komen we bij Emmanuel Head aan. Hier staat een wit baken welke opgericht was om zeevaarders te waarschuwen dat ze dicht bij de kust waren. Het eiland is zo vlak dat dit vaak over het hoofd werd gezien en men alleen het vasteland achter het eiland zag. We lopen nu langs de kust weer terug en passeren een meertje, The Lough, waar veel vogels broeden. In de verte zien we het kasteel alweer opdoemen. We lopen nu over een spoor waar vroeger een treintje reed welke het gewonnen kalksteen vervoerde naar de kalkovens naast het kasteel. Naast het kasteel, en ook elders op het eiland, liggen oude vissersbootjes van de haringvloot omgekeerd op het land. Zo had men een hut gecreëerd welke dienst doet als opslagplaats. Hierna stappen we weer in de auto om weer naar het vasteland te rijden. daar hebben we gewacht om te kijken naar het opkomende tij om zo de weg zien verdwijnen in de golven.